ਹੁਣ ਦਿਲ ਦਾ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਗੁੱਟ ‘ਤੇ ਚੀਰਾ ਲਾ ਕੇ

ਲੰਡਨ, 13 ਮਾਰਚ (ਭਾਸ਼ਾ)¸ਹੁਣ ਤਕ ਡਾਕਟਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ ਦਿਲ ਦਾ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀਨੇ ਉਪਰ ਚੀਰਾ ਲਾਉਂਦੇ ਸਨ ਪਰ ਹੁਣ ਉਹ ਦਿਲ ਦਾ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਸਿਰਫ਼ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਗੁੱਟ’ਤੇ ਚੀਰਾ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰ ਸਕਣਗੇ। ਇਸ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਕਾਰਨਾਮੇ ਦੀ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਇਕ ਦਿਲ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰ (ਸਰਜਨ) ਨੇ ਐੱਨ.ਜੀ.ਓ. ਪਲਾਸਟੀ ਲਈ ਇਕ ਨਵਾਂ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਤਕਨੀਕ ਈਜਾਦ ਕੀਤੀ ਹੈ।  ਐੱਨ.ਜੀ.ਓ.ਪਲਾਸਟੀ ਵਿਚ ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਨਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਆਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਸਰੀਰ ਦੀ ਮੁੱਖ ਖੂਨ ਨਾੜੀ ਨਾਲ ਗੁਬਾਰੇ ਨੂੰ ਅੰਦਰ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾੜੀਆਂ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਉਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਾਰਟ ਅਟੈਕ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।  ਐੱਨ.ਜੀ.ਓ. ਪਲਾਸਟੀ ‘ਚ ਨਾੜੀਆਂ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦਾ ਪ੍ਰਵਾਹ ਨਾਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾੜੀਆਂ ਦੇ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਆਕਾਰ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਧਾਤ ਦੀ ਇਕ ਨਲੀ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਇਸ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਮਰੀਜ਼ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਤੋਂ ਕੱਢੀ ਗਈ ਨਾੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਦਿਲ ਦੇ ਦੌਰੇ ਪਿੱਛੋਂ ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਹੁਣ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਦੇ ਹਿਰਦਾ ਰੋਗ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਹੱਥਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾਈਆਂ ਦੀ ਨਾੜੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧਦੈ ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦਾ ਖਤਰਾ

ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ  (ਭਾਸ਼ਾ)-ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤੋਂ ਹੀ ਕਈ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਕ ਨਵੀਂ ਖੋਜ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਫੇਫੜੇ ਦੀਆਂ ਬੀਮਾਰੀਆਂ ਦੇ ਖਤਰੇ ਨੂੰ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਿਊ ਇੰਗਲੈਂਡ ਜਰਨਲ ਮੈਡੀਸਨ ਵਿਚ ਬ੍ਰਿਗਹਮ ਐਂਡ ਵੂਮੰਸ ਹਾਸਪੀਟਲ ਦੇ ਖੋਜੀਆਂ ਵਲੋਂ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ 12 ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਾਲਗ ਵਿਚ ਫੇਫੜੇ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅਸਾਧਾਰਨ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ। ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਿਰੋਤੋ ਹਤਾਬੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ‘ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।  ਅਧਿਐਨ ਤਹਿਤ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ 2416 ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਫੇਫੜੇ ਦੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਹੋਣ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਉਸ ਦੀ ਕੁਲ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਹੈ। ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਸਿਗਰਟਨੋਸ਼ੀ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿਚ ਅਸਾਧਾਰਨ ਫੇਫੜੇ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਘੱਟ ਹੋਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਵੀ ਵਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਐਲਰਜੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ?

ਐਲਰਜੀ ਦਾ ਨਾਂ ਆਉਂਦਿਆਂ ਹੀ ਯਾਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਜ਼ੁਕਾਮ, ਖਾਂਸੀ, ਨੱਕ ਵਗਣਾ, ਤੇਜ਼ ਸੁਗੰਧ ਅਤੇ ਦੁਰਗੰਧ ਦਾ ਸਹਿਣ ਨਾ ਹੋਣਾ, ਛਿੱਕਾਂ ਆਉਣਾ, ਨੱਕ ਦਾ ਬੰਦ ਹੋਣਾ, ਨੱਕ ‘ਚੋਂ ਖੂਨ ਆਉਣਾ, ਇਚਿੰਗ ਹੋਣਾ ਆਦਿ। ਇਹ ਸਭ ਐਲਰਜੀ ਕਾਰਨ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ‘ਚ ਕਾਮਨ ਐਲਰਜੀ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ‘ਚ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਹ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸਾਡੀ ਲੈਣ ਅਤੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਚ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨੱਕ ‘ਚ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਜਾਂ ਰੁਕਾਵਟ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਉਂਝ ਐਲਰਜੀ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਫੂਡ ਐਲਰਜੀ, ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਐਲਰਜੀ, ਦਵਾਈਆਂ ਰਾਹੀਂ ਐਲਰਜੀ, ਪੇਂਟ, ਤਾਰਪੀਨ ਤੇਲ, ਸੈਂਟ, ਡਿਓ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਸੁਗੰਧ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ, ਬੀਮਾਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਐਲਰਜੀ। ਖਾਧ ਪਦਾਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਐਲਰਜੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਰੁਟੀਨ ਦੇ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕਰੋ ਅਤੇ ਦੇਖੋ ਕਿ ਕਿਸ ਦਿਨ ਕੀ ਖਾਣ ਨਾਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਲਰਜੀ ਹੋਈ ਹੈ।
ਜਦੋਂ ਮੌਸਮ ਬਦਲਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਗਰਮੀਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਬਾਰਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰਦੀਆਂ ਆਉਣ ‘ਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨੱਕ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੁਝ ਦਾ ਨੱਕ ਵਧੇਰੇ ਵਗਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਸਾਧਾਰਨ ਖਾਂਸੀ, ਜ਼ੁਕਾਮ, ਛਿੱਕਾਂ ਆਦਿ ਤੁਹਾਡੇ ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਅਸਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਵਾਤਾਵਰਣ ‘ਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਾਰਨ ਹੀ ਅਜਿਹਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਖੁਦ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਤਿਆਰ ਰੱਖੋ।
ਜਿਹੜੇ ਦਿਨਾਂ ‘ਚ ਫਸਲਾਂ ਕੱਟੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ‘ਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ‘ਚ ਪੋਲੇਨ ਉੱਡਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵੀ ਐਲਰਜੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵੀ ਐਲਰਜੀ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ। ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਸਾਧਨਾਂ ‘ਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਧੂੰਆਂ, ਸੁੱਕੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜਣ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਧੂੰਆਂ, ਫੈਕਟਰੀਆਂ ‘ਚੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲਾ ਧੂੰਆਂ ਆਦਿ ਸਾਹ ਨਾਲੀ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਸਾਹ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਦਵਾਈਆਂ ਵੀ ਸਰੀਰ ‘ਚ ਐਲਰਜੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਪੈਂਸੀਲਿਨ, ਬੂਫ੍ਰੇਨ ਆਦਿ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਵੀ ਕਈ ਦਵਾਈਆਂ ਐਲਰਜਿਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਦਵਾਈਆਂ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ ਤਾਂਕਿ ਐਂਟੀ ਐਲਰਜੀ ਦਵਾਈਆਂ ਲੈ ਕੇ ਵਧਦੀ ਤਕਲੀਫ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ। ਅਗਾਂਹ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਜਾਓ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਵਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਦਿਓ ਜਿਨ੍ਹਾਂÎ ਤੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਐਲਰਜੀ ਹੈ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਣ ਜਾਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਰੁੱਖ-ਪੌਦਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਐਲਰਜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੋ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ‘ਚ ਨਾ ਆਓ। ਜੇਕਰ ਘਰ ‘ਚ ਕੋਈ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗੋਦੀ ‘ਚ ਨਾ ਚੁੱਕੋ। ਨਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਿਸਤਰੇ ‘ਤੇ ਬਿਠਾਓ, ਨਾ ਹੀ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ‘ਚ ਉਸ ਨੂੰ ਆਉਣ ਦਿਓ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਅੰਗ ਨੂੰ ਛੂਹਣ ਜਾਂ ਚੱਟਣ ਨਾ ਦਿਓ, ਖਾਸਕਰ ਉਸ ਦੇ ਸਲਾਈਵਾ ਤੋਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਫਿਊਮ ਜਾਂ ਸੁਗੰਧ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਤੇਜ਼ ਦੁਰਗੰਧ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸਰੀਰ ‘ਤੇ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਦਾਣੇ ਜਾਂ ਪੈਚੇਜ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਬੜੀ ਖਾਰਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਪਰਫਿਊਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ, ਦੁਰਗੰਧ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਜਾਂ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਬਚਾਅ ਦੇ ਉਪਾਅ
ਪੋਲੇਨ ਅਤੇ ਡਸਟ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਮਾਸਕ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰੋ।
ਬਹੁਤਾ ਠੰਡਾ ਪਾਣੀ, ਕੋਲਡ ਡਿੰ੍ਰਕਸ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਵਧੇਰੇ ਗਰਮ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ।
ਨਮੀ ਯੁਕਤ ਸਥਾਨਾਂ ‘ਤੇ ਨਾ ਰਹੋ। c ਘਰ ਨੂੰ ਐਲਰਜੀ ਫ੍ਰੀ ਬਣਾਓ। ਘਰ ਨੂੰ ਸਾਫ ਰੱਖੋ। ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰ ਨਾ ਪਾਲੋ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਖਿੜਕੀ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਲਈ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿਓ।
ਘਰ ‘ਚ ਬਹੁਤਾ ਕੂੜਾ ਜਾਂ ਬੇਕਾਰ ਸਾਮਾਨ ਨਾ ਰੱਖੋ।
ਪਰਦਿਆਂ, ਬੈੱਡ ਸ਼ੀਟਾਂ, ਪਿੱਲੋ ਕਵਰ ਨੂੰ ਰੁਟੀਨ ‘ਚ ਤੈਅ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛੋਂ ਬਦਲਦੇ ਰਹੋ। ਜਦੋਂ ਵੀ ਫੋਮ, ਰਬੜ ਟੁੱਟਣ ਲੱਗੇ, ਤੁਰੰਤ ਬਦਲ ਦਿਓ।
ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾ ਕੇ ਰੱਖੋ।
ਵਧੇਰੇ ਐਂਟੀ ਐਲਰਜਿਕ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰੋ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਮਿਊਨਿਟੀ ਸਿਸਟਮ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ!

ਗੰਜੇਪਣ ਦਾ ਇਲਾਜ

ਤਣਾਅ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਵਾਲ ਝੜਨ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਦਿਨੋ-ਦਿਨ ਵਧਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੇ ਝੜਨ ਨਾਲ ਗੰਜੇਪਣ ਤਕ ਦੀ ਸਮੱਸਿਆ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਝੜਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲਈਏ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਇਲਾਜ ਕਰਕੇ, ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਖੁਰਾਕ ਲੈ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਅ ਲੈਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਮੱਸਿਆ ਵਧ ਜਾਏ ਤਾਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਉਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਂਝ ਗੰਜੇਪਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਰਕੀਟ ‘ਚ ਕਈ ਐਡਵਾਂਸ ਤਕਨੀਕਾਂ ਹਨ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਗੰਜੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਤਕਨੀਕਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਹਨ।
ਇਸ ਸਾਰੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਹੇਅਰ ਰੈਸਟੋਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਵਾਲਾਂ ਦਾ ਪੁਨਰ-ਉਦਾਰ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੋ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ¸1. ਸਰਜੀਕਲ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਨਾਨ-ਸਰਜੀਕਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ। ਨਾਨ-ਸਰਜੀਕਲ ਤਰੀਕੇ ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਹੇਅਰ ਵੀਵਿੰਗ, ਬਾਂਡਿੰਗ, ਟੇਪਿੰਗ ਆਦਿ ਵਿਧੀਆਂ।
ਕੀ ਹੈ ਹੇਅਰ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ
ਹੇਅਰ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਸਰਜੀਕਲ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ‘ਚ ਸਿਰ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਸਾਈਡ ਦੇ ਵਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰ ਦੇ ਗੰਜੇ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਇੰਪਲਾਂਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਤਾਂ ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਾਲ, ਦਾੜ੍ਹੀ-ਮੁੱਛ ਦੇ ਵਾਲ ਵੀ ਵਰਤ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੰਪਲਾਂਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਵਾਲ ਉੱਗਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਚ ਕਾਫੀ ਸੁਧਾਰ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇੰਪਲਾਂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਲ ਪਰਮਾਨੈਂਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਰ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅਤੇ ਸਾਈਡ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਵਾਲ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਝੜਦੇ। ਜਿਸ ਏਰੀਏ ਦੇ ਵਾਲ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਡੋਨਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਡੋਨਰ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਵਾਲ ਲੈਣ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸ ‘ਤੇ ਟਾਂਕੇ ਲਗਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਹ ਸਥਾਨ ਨਾਰਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਥਾਨ ਵਾਲਾਂ ਹੇਠਾਂ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਵਾਲ ਲਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ‘ਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵਾਲ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ ਪਰ ਦੂਜੇ ਵਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਢਕ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
ਹੇਅਰ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ‘ਚ ਇਕ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ‘ਚ ਇਕ-ਇਕ ਫੋਲਿਕਲ ਇੰਪਲਾਂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਕ ਸਿਟਿੰਗ ‘ਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਤਕ ਫੋਲਿਕਲ ਇੰਪਲਾਂਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ‘ਚ 6 ਤੋਂ 8 ਘੰਟੇ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ 6 ਮਹੀਨਿਆਂ ਤਕ ਉਡੀਕ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਗੰਜਾਪਣ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੂਜੀ ਸਿਟਿੰਗ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕ ਸਾਲ ਪਿੱਛੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੈਥਡ ਨੂੰ ਐੱਸ. ਯੂ. ਈ. ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੈਥਡ ਸਟ੍ਰਿਪ ਮੈਥਡ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਬਿਹਤਰ ਵੀ ਹੈ।
ਹੇਅਰ ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਡਾਇਬਟੀਜ਼, ਹਾਈ ਬੀ. ਪੀ., ਮੈਟਾਬਾਲਿਕ ਡਿਸਆਰਡਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦਿਓ। ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਦਵਾਈ ਤੋਂ ਐਲਰਜੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਓ। ਜੇਕਰ ਸਰੀਰ ‘ਚ ਪੇਸਮੇਕਰ ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਡਿਵਾਈਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਬਿਮਾਰੀ ਲਈ ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਵਾਈ ਲਗਾਤਾਰ ਲੈ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵੀ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ ਪਿੱਛੋਂ ਦੇਖਭਾਲ : ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟੇਸ਼ਨ  ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਵਾਲ ਕੁਦਰਤੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵਧਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਉਹੋ ਜਿਹੀ ਕਰੋ ਜਿਵੇਂ ਕੁਦਰਤੀ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਲੁਕ ਜੇਕਰ ਪਤਲੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਆਰਟੀਫਿਸ਼ੀਅਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾ ਵਰਤੋ।
ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾਂ ‘ਤੇ ਸ਼ੈਂਪੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਕਟਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੇਲ ਲਗਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਕੰਘੀ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਟਰਾਂਸਪਲਾਂਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਵਾਲ ਉਮਰ ਦੇ ਨਾਲ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਝੜਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫਾਲਿੰਗ ਰੇਟ ਘੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾਂ ‘ਤੇ ਕਲਰ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਕੀ ਹੈ ਨਾਨ-ਸਰਜੀਕਲ ਮੈਥਡ
ਇਸ ਮੈਥਡ ‘ਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਵੀਵਿੰਗ, ਬਾਂਡਿੰਗ, ਸਿਲੀਕਾਨ ਅਤੇ ਟੇਪਿੰਗ। ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਨ-ਸਰਜੀਕਲ ਮੈਥਡ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਹਨ।
ਵੀਵਿੰਗ : ਹੇਅਰ ਵੀਵਿੰਗ ‘ਚ ਸਿਰ ਦੇ ਗੰਜੇ ਹਿੱਸੇ ‘ਤੇ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਹੇਅਰ ਜਾਂ ਨੈਚੁਰਲ ਹੇਅਰ ਨੂੰ ਖੋਪੜੀ ਦੇ ਉਸ ਹਿੱਸੇ ‘ਚ ਵੀਵ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਾਲ ਅਸੀਂ ਕਟਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਹੇਅਰ ਮੈਨਿਊਫੈਕਚਰ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪ੍ਰੋਸੈੱਸ ਕਰਕੇ ਦੁਬਾਰਾ ਵੀਵਿੰਗ ਲਈ ਵੇਚ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਨੈਚੁਰਲ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਵੀਵਿੰਗ ਮਹਿੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਹੇਅਰ ਯੂਨਿਟ ਉਸ ਸਥਾਨ ‘ਤੇ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਅਜਿਹੇ ‘ਚ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਤਿੰਨ ਸਾਈਡਾਂ ਦੇ ਵਾਲਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਮਸ਼ੀਨ ਅਤੇ ਧਾਗੇ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਇਕ ਬੇਸ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਬੇਸ ‘ਤੇ ਹੇਅਰ ਯੂਨਿਟ ਸਟਿੱਚ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਵਾਲ ਵਧਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬੇਸ ਢਿੱਲਾ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਟਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਯੂਨਿਟ ਵੀ ਢਿੱਲੀ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਐਕਸਪਰਟ ਕੋਲ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਸ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਵਾਲ ਸੈਮੀ-ਪਰਮਾਨੈਂਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਹਰ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰਵਿਸਿੰਗ ਕਰਵਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਨਟੇਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਸਰਵਿਸਿੰਗ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਸਰਵਿਸਿੰਗ ‘ਚ ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੋਟੇ ਦੰਦਿਆਂ ਵਾਲੀ ਕੰਘੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੈਂਪੂ ਵਰਤ ਸਕਦੇ ਹੋ ਪਰ ਤੇਲ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦੇ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਚ ਕਈ ਵਾਰ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਸਿਰ ‘ਚ ਦਰਦ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਪੇਨ ਕਿੱਲਰ ਖਾਣ ਨਾਲ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਲਾਈਫ ਘੱਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਛੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੋਂ ਇਕ ਸਾਲ ਤਕ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਵੀਵਿੰਗ ਕਰਵਾਉਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਚੰਗੀ ਮੇਨਟੇਨਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਦੋ ਸਾਲ ਵੀ ਲੰਘ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਟੇਪਿੰਗ ਸਿਸਟਮ : ਇਸ ਮੈਥਡ ‘ਚ ਹੇਅਰ ਯੂਨਿਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਚ ਇਕ ਟੇਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸਟਿਕੀ ਅਤੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕ ਸਿਰਾ ਯੂਨਿਟ ‘ਚ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਸਿਰਾ ਸਿਰ ‘ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ ਟੇਪ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਪਿੱਛੋਂ ਹਰ ਪੰਦਰਾਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸਰਵਿਸਿੰਗ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਵਿਸਿੰਗ ਤੁਸੀਂ ਖੁਦ ਸਿੱਖ ਕੇ ਕਿਸੇ ਸੈਲੂਨ ‘ਚ ਫੀਸ ਦੇ ਕੇ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਬਾਂਡਿੰਗ ਸਿਸਟਮ : ਇਸ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਂ ਕਲਿੱਪਿੰਗ ਸਿਸਟਮ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ‘ਚ ਹੇਅਰ ਯੂਨਿਟ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਸਾਈਡਾਂ ‘ਚ ਕਲਿੱਪ ਲਗਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਿੱਪ ਯੂਨਿਟ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਲਿੱਪਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਯੂਨਿਟ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਵਾਲਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਚਾਹੋ ਤਾਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੌਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹ ਕੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।
ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ‘ਚ ਸਰਵਿਸ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਬਸ ਕਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਹੇਅਰ ਕਟਰ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਵਾਲ ਅਸਲੀ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਹੜੇ ਵਾਲ ਨਕਲੀ। ਕਟਿੰਗ ਉਸੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਖਰਾਬ ਹੋਣ ‘ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸਿਲੀਕਾਨ ਮੈਥਡ : ਇਸ ਮੈਥਡ ‘ਚ ਅਸਲੀ ਵਾਲਾਂ ਨੂੰ ਟ੍ਰਿਮ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ‘ਤੇ ਗਲੂ (ਸਿਲੀਕਾਨ ਜੈੱਲ) ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਹੇਅਰ ਯੂਨਿਟ ਨੂੰ ਇਸ ‘ਤੇ ਚਿਪਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ‘ਚ ਦਰਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਬਾਂਡਿੰਗ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ।
ਇਹ ਇਕ ਤੋਂ ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਤਕ ਫਿਕਸ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਪਿੱਛੋਂ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰਵਿਸਿੰਗ ਕਰਵਾਉਣੀਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਸਰਵਿਸਿੰਗ ‘ਚ ਡੇਢ-ਦੋ ਘੰਟੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਸਿਰ ਦਰਦ ਅਤੇ ਖਾਰਿਸ਼ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨ ਹੋਣ ਦਾ ਡਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਐਂਟੀ-ਬਾਇਓਟਿਕ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ੁਰੂਆਤ ‘ਚ ਮੱਥੇ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ‘ਤੇ ਸੋਜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਬਾਅਦ ‘ਚ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਖੋਪੜੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਢਿੱਲੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਪਿੱਛੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਸ਼ੁਰੂਆਤ ‘ਚ ਦੋ-ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਖੋਪੜੀ ਸੁੰਨ ਵੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਅਸਲੀ ਵਾਲ ਬਹੁਤ ਪਤਲੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪਰ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਪਿੱਛੋਂ ਠੀਕ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।